رازهای جهان هستی

خیلی ها گفته اند (و درست گفته اند) که دیدن نیمه پر لیوان بهتر از توجه به نیمه خالی آن است.

بعضی ها هم پیدا شدند و گفتند واقع بینی چنین حکم می کند که بگوییم نیمی از لیوان پر و نیمی از لیوان خالی است و مثبت اندیشان واقع بین هم گفتند که در واقع نیمی از لیوان پر از آب و نیم دیگرش هواست .

شخصا همیشه دیدن نیمه پر لیوان را به نیمه خالی آن ترجیح داده ام و تلاش کرده ام که زاویه عدسی چشم خود را بر روی نکات مثبت هر مساله ای متمرکز کنم و نکات منفی را تا آنجا که می توانم کم اهمیت ببینم .

اما بحث من در این مقاله چیز دیگری است.

من در این جا می خ.اهم به پدیده ای اشاره کنم که نام آن را مثبت اندیشی فعال "یا" سازنده نگری می گذارم.

تعریف جامع از مثبت اندیشی چیزی فراتر از یک تفسیر ذهنی صرف است چرا که تفسیرهای ذهنی ما اگر چه خیلی وقت ها می توانند تعیین کننده حالات روحی ما باشند اما تغییری در واقعیت ایجاد نمی کنند. یکلیوان آب، چه ما نیمه پر آن را ببینیم و چه نیمه خالی آن را بالاخره حجم مشخصی از آب را در درون خود دارد. حرف من این است که وقتی به سادگی می توان لیوان را زیر شیر آب گرفت و نیمه خالی آن را پر کرد چرا باید ذهن را درگیر پر یا خالی بودن نیمی ار آن کنیم؟

تفسیر ذهنی مثبت و پویا بی شک مقدمه سازنده نگری است. اما گاهی هم باید برای مثبت سازی پدیده ها ، از روش تفکر معکوس استفاده کنیم . یعنی با نگاهی مثبت (و حتما) رو به آینده نقایص را ببینیم و سپس به سرعت راه هایی را که برای رفع و مثبت سازی آنها به ذهنمان می رسد، یادداشت کنیم و پس از بررسی های دقیق دست به اقدام بزنیم. این با بدبینی که مشخصه آن انفعال توام با نق زدن است تفاوت زیادی دارد. مثلا ماشین هایی که صد سال پیش تولید مشدند را با ماشین های امروزی خیلی پایین ترند. اگر بشر می خواست مثبت اندیشی را صرفا در تفسیر مثبت آن چه که هست خلاصه کند ماشین های امروزی با ماشین های صد سال پیش تفاوتی نداشتند.

اما علم و تکنولو‍ژی زمانی پیشرفت کرد که بشر مثبت اندیشی را بع عنوان یک بستر کلی برای همه فعالیت های خود پذیرفت. انسان عصر جدید  به توانمندی های خود ایمان داشت، به اینکه هر چیز در نهایت امکان پذیر است، باور داشت . با این وجود با استفاده از تفکر معکوس به نقد رو به آینده هر آن چه تا آن زمان موجود بود پرداخت و با این نگاه به رفع نقایص و بهینه سازی پدیده ها همت گماشت. با این وجود هر چیزی را باید با بدیل آن سنجید . تفسیر ذهنی مثبت حتی اگر با مثبت سازی همراه نباشد از بدیل آن یعنی منفی نگری سازنده تر است.

زیرا اولی اگر تغیری در واقعیت نمی دهد سلامت روان، نشاط و شادابی را به دنبال خواهد داشت و دومی اگر چه باز هم تغییری در واقعیت نمی دهد اما افسردگی، یاس و انفعال را در پی خواهد داشت .

اما "زنده اندیشان " کسانی هستند که می توانند تفسیر مثبت و نگاه سازنده را با هم بیامیزند و با این کیمیایی کمیاب زیبایی بیافرینند و خود به زیبایی برسند.

مقاله از سهند حزین مجله موفقیت شماره 183

 

نوشته شده در تاريخ توسط  | پيام ها ()